Planowe i skoordynowane użycie szeregu narzędzi — nie tylko stricte komunikacyjnych — w celu oddziaływania na postawy, percepcje i zachowania wewnętrznych i zewnętrznych audytoriów dla realizacji celów strategicznych państwa oraz ochrony jego bieżących interesów.

Deficyty polskiego prawodawstwa w zakresie formalnych podstaw utraty i pozbawiania obywatelstwa oraz rekomendacje zmian.

Służby specjalne i mundurowe w państwach NATO funkcjonują dziś w środowisku charakteryzującym się rosnącymi zagrożeniami hybrydowymi, intensyfikacją cyberataków, presją czasową i koniecznością stałego monitorowania otoczenia operacyjnego. Tradycyjne cykle pozyskiwania technologii – rozciągnięte na lata – okazują się niewystarczające wobec dynamiki współczesnych zagrożeń.

W epoce algorytmów, platform streamingowych i kultury personalizowanych emocji, to narracja staje się nową infrastrukturą bezpieczeństwa. Raport pokazuje, jak państwa budują swoją odporność poprzez kulturę, mity i opowieści — oraz dlaczego brak własnej narracji oznacza oddanie pola korporacjom technologicznym i obcym ideom. To analiza świata, w którym wojny toczy się również o uwagę, emocje i tożsamość obywateli, a prawdziwą stawką jest suwerenność poznawcza.

Polska traci zasób, którego nie widać w statystykach, ale który ma realny wpływ na bezpieczeństwo państwa. Brak systemowego podejścia do rekonwersji funkcjonariuszy służb specjalnych sprawia, że wraz z ich odejściem ze służby odpływają unikalne kompetencje, doświadczenie i wiedza operacyjna – często bez kontroli nad ich dalszym wykorzystaniem. Jak wynika z najnowszego raportu Frontline Foundation Rekonwersja kadr służb specjalnych w Polsce, dziś proces ten pozostaje poza spójnymi ramami prawnymi i instytucjonalnymi, tworząc lukę, która powinna być traktowana nie jako problem kadrowy, lecz jako wyzwanie dla systemu bezpieczeństwa państwa.